De speurtocht naar de resten van het kasteel van Woensdrecht
16 jun , 5:58 • Nieuws
Zaterdag werden er in het veld bij zorgboerderij De Leemberg, voorheen boerderij De Beyaartshoeve, grondboringen verricht op zoek naar de slotgracht of andere sporen van het kasteel van Woensdrecht.
In augustus 2024 was er onder leiding van archeoloog Marco Vermunt al een keer een onderzoek geweest met negatieve resultaten van die reeks boringen en deze zaterdag werd het onderzoek voortgezet.
Leo den Heijer was er bij namens AWN – Nederlandse Archeologievereniging – afd. West Noord Brabant en Zeeland, Geopark Schelde Delta en Erfgoedgroep Woensdrecht en vertelde er het volgende over.
Onderzoek naar het verdwenen kasteel van Woensdrecht, deel 2.
Na ons eerste onderzoek in augustus 2024 onder leiding van Marco Vermunt was er een leegte achtergebleven. De negatieve resultaten van die reeks boringen vereiste een vervolg.
Het kasteel heeft daadwerkelijk bestaan en is eind 1200 begin 1300 gebouwd. Verdwenen in de zestiende eeuw. Vanuit oude kaarten (o.a. Adan) weten we dat er een “bergje” lag ergens ter hoogte van ‘t Blickvelt, op het perceel van zorgboerderij De Leemberg, voorheen boerderij De Beyaartshoeve. Volgens de voormalige bewoners was er inderdaad sprake van oude resten, maar ja, waar?
Het kasteel moest omgeven zijn geweest door een grote gracht van tenminste 10 meter breed en twee meter diep… daar moeten bodemsporen van te vinden zijn, nietwaar? Dus togen afgelopen zaterdag een aantal mensen van Heemkundekring Het Zuidkwartier samen met enkele AWN-leden en een betrokken Woensdrechtse plaatsgenoot inclusief archeoloog Marco Vermunt gewapend met een Edelman grondboor met verlengingen naar het terrein.
Dat te onderzoeken gebied was van tevoren in overleg met de eigenaren afgesproken. Er werd een raai(lijn) van 10 boringen uitgezet met tussenliggend telkens 5 meter. Die werden alle tien handmatig geboord. De uitgeboorde grond werd op lijn neergelegd. Elke drie omwentelingen van de grondboor werden voor het neerleggen goed bekeken op inhoud. Zo wordt de doorsnede van de bodem zichtbaar in een horizontaal vlak. Bij grotere diepte dan 1.20 meter moet er een verlenging op de boorsteel komen. Grootste bereikte diepte was iets meer dan 2 meter en ik kan uit eigen ervaring vertellen (heb zelf de eerste 5 boringen uitgevoerd) dat dat best een enorme klus is… In klei draait de boor heel zwaar. Hard zand is ook lastig om in te boren…. Nog lastiger is het omhooghalen van je grondboor van grote diepte. Dat deden we vaak met 2 volwassen mannen met moeite.
We hebben mooie profielen neergelegd. Uiteraard hebben we de gaten weer netjes dichtgemaakt met wat er uit de grond kwam. Voor dat gebeurde, werd tijdens het boren steeds bijgehouden welke grondsoort er uit het gat kwam. Dat werd op schrift gezet om er profielschetsen van te maken.
In de bovenlaag kwamen we flinters baksteen tegen. Ook die werden opgetekend. Gekscherend zeiden we tegen elkaar als we een stukje baksteen tegenkwamen: “Weer een stuk van het kasteel…”
Resultaten waren helaas weer niet echt best; hoewel op één plek buiten de raai wel een andere bodemstructuur bleek te zijn….Hoopvol voor vervolg deel 3?
Overigens worden de resultaten door archeoloog Marco Vermunt samengevat in een rapport.
Afwachten dus wat deze zaterdag heeft opgeleverd en wie weet wordt vervolgd…….
Tot zover het verslag van Leo den Heijer (met foto's van Mirjam en Leo den Heijer)
Loading articles...
Loading
