
Zaterdag werd met een herdenking in De Biezen in Putte, afscheid genomen van André Wiltschut, of eigenlijk, zoals André het zelf wilde, 'werd zijn leven gevierd'. In Woensdrecht was André vooral bekend als directeur van de Luchtballon, een vakantieoord in Calfven voor kinderen met astma en allergieën.
Rond 2010 maakten wij als redactie van Regioactueel, de voorloper van Woensdrecht.nieuws.nl kennis met André als een bevlogen directeur die alles uit de kast haalde om 'zijn' kinderen een prachtige vakantie te geven, ondanks hun ernstige allergie of andere handicap.
Vele malen mochten we bij André te gast zijn om de leuke activiteiten vast te leggen in artikelen op onze nieuwssite. Vol bewondering zagen we hoe André zijn grote netwerk gebruikte om De Luchtballon nog beter, mooier en vooral, fijner voor de kinderen, te maken.
Defensie werd ingeschakeld voor klussen, via vrijwilligersacties van grote bedrijven werden klussen gedaan, artiesten kwamen dankzij een radio programma optreden, politici kwamen kijken en altijd weer zag André kans om extra lekker eten en andere zaken te ritselen via zijn netwerk.
Naast de vrijwilligers die kwamen helpen op De Luchtballon waren er ook mensen die hun taakstraf op De Luchtballon mochten uitdienen en ook daar had André over het algemeen een goede relatie mee.
Helaas moest André een aantal jaren geleden, gedwongen door zijn verslechterende gezondheid, tot zijn grote verdriet stoppen met zijn werk op De Luchtballon. Wel bleef hij ondanks zijn steeds slechtere gezondheid, actief om anderen te helpen, zoals bijvoorbeeld Syrische vluchtelingen en steunde hij het Roparun team De L'Oslopers uit Ossendrecht en via de Rotary in Bali, slachtoffers van natuurrampen in Indonesië.
Een lange tijd heeft André gevochten tegen zijn gezondheidsproblemen en vele malen lag hij in kritieke toestand in het ziekenhuis en kwam er toch weer uit maar enkele weken geleden heeft hij de strijd toch niet kunnen winnen.
In De Biezen in Putte werd het leven van André gevierd zoals hij het zelf wilde. Familie en vrienden kwamen bij elkaar om herinneringen aan André op te halen en gezellig samen wat te eten en drinken. André had ook gevraagd om geen bloemen me te nemen, maar een kiezelsteentje, want stenen zijn blijvend. Ieder kon zijn steentje voor in de zaal leggen of, zoals André het zelf noemde, zijn steentje bijdragen aan de bijeenkomst.
